Zoeken

Over De Roma

De Roma - een uniek verhaal (2)

Waarom componeert Raymond van het Groenewoud een lied voor de vrijwilligers van De Roma? Waarom zingt Helmut Lotti  “Zie ik de lichtjes van De Roma, dan gaat mijn hart wat sneller slaan”? Waarom krijgt zaal De Roma fanmail uit de hele wereld? Waarom maakt De Roma zoveel andere emoties los die Vorst-Nationaal, het Sportpaleis of Flanders Expo nooit zullen smaken? Omdat dit een lieu de mémoire is, zoals Serge Simonart het in Humo verwoordt, een plek waar herinneringen van generaties worden opgeslagen.

“Zojuist ontwaakt uit een heerlijke droom. De Roma … lieve, fijne mensen in een wonderschone zaal … het paradijs op aarde … intens geluk. Mmm, zalig. Dank, dank, dank, x.” (Frank Boeijen)

In officiële plannen over wijkontwikkeling werd het al ruim 20 jaar leegstaande gebouw van De Roma wel trouw vermeld, maar er gebeurde nooit iets. Buurttheater Rataplan lag aan de basis van de heropening van de zaal.  De Roma was voor oudere generaties slechts een levendige herinnering, maar plots veranderde deze zaal van verloedering naar heropleving. Vele vrijwilligers meldden zich om de handen uit de mouwen te steken. De heropening is een schitterend project dat van onderuit is ontstaan en zoiets is uniek. Na jaren van frustratie en verzuring heeft de buurt het heft in handen genomen en de roemrijke zaal  opnieuw geopend. Idealisme, pioniersgeest en solidariteit krijgen in De Roma een echte betekenis.

“In De Roma gebeurde wat in een normale democratie altijd zou moeten gebeuren: totaal verschillende mensen die samenkomen, die niet zeuren, geen gedoe over perceptie, maar iets dóén.” (Stijn Tormans, Knack)

Lees verder:
Het verhaal van De Roma is een verhaal van mensen in de grootstad.