In negen eenvoudige scènes, binnenshuis gedraaid met een vaste camera, komen burgers in Teheran in aanraking met mensen met macht – ouders, leraren, ambtenaren en zakenmensen. Moeizame dialogen snijden grote en kleine taboes aan. Die gaan over hijabs, haarkleur, babynamen en wie de eigenaar is van een hond. Elke scène ontvouwt zich tussen een zichtbaar persoon en een autoriteit buiten beeld die de persoon verhoort, soms met een sadistisch genoegen. 

Door autoritaire figuren buiten beeld te houden, benadrukt Terrestrial Verses zowel het protestverbod in de Islamitische Republiek als het onzichtbare karakter van de (staats)controle waar Iraanse burgers van wieg tot graf mee te maken hebben. Regisseur Ali Asgari spaart de kritiek op zijn overheid niet. Bij zijn vorige film Until Tomorrow kon die schijnbaar nog door de beugel. Met z'n nieuwste worp Terrestrial Verses werd hij de zoveelste persona non grata in Iran. Het gevolg is een verbod op reizen en films maken.

REGIE: ALI ASGARI, ALIREZA KHATAMI; GENRE: FICTIE: MET: BAHMAN ARK, SERVIN ZABETIYAN, ARGHAVAN SHABANI; 2024; IRAN; 1U16; FARSI GESPR. NED. FR. ONDERTIT.

PRIJZEN

Op het Luxembourg City Film Festival wonnen ze de Grand Prix en de Fipresci Prijs. Ze werden bekroond met de Eerste Prijs voor Beste Speelfilm op het Toronto Reel Asian International Film Festival. Ze wonnen de Juryprijs op maar liefst drie festivals, op het Leskovacki Festival Filmske Rezije (Servië), Cine Festival en Pays de Fayence en Festival International du Film de Pessac.

PERS

“Iraanse tragikomedie doorprikt machtsmisbruik.” (DE TIJD)
“Terrestrial verses probeert de moed erin te houden met negen absurde situaties. Maar Iran kan niet meer met zichzelf lachen … Het zit allemaal in de film: Iraanse cultuur, schoonheid, humor en ook de (zelf)kritiek.” (DE STANDAARD)
“Belangwekkende film.” (HUMO)