Volgens het gerenommeerde Duitse tijdschrift Jazzthetik kan er onmogelijk een label geplakt worden op Alex Koo. In eigen land wordt hij bejubeld als het enfant terrible van de Belgische jazz. "België is te klein voor pianist Alex Koo", schrijft De Tijd.

Als jongste zoon van een Japanse moeder en West-Vlaamse vader, als klassiek wonderkind startte hij al op zijn vijfde met piano als beginnende jazzmuzikant werd hij al de hemel in geprezen door jazziconen als Kurt Elling, Kenny Werner en Brad Mehldau. Daarnaast won hij ook al tal van prestigieuze awards, waaronder een eerste prijs op het Prinses Christina Concours, een Fulbright Award en een Prins Bernhard Cultuurfondsprijs.

Alex Koo's album Appleblueseagreen met jazziconen Mark Turner en Ralph Alessi werd uitgeroepen tot één van de beste albums van 2019 door het toonaangevende Amerikaanse Downbeat Jazz Magazine, terwijl zijn meest recente soloalbum Etudes for Piano hem vergelijkingen opleverde met grootmeester Keith Jarrett omdat “Koo’s spel van hetzelfde zeldzame hoge niveau is", aldus Trouw.

Het langverwachte nieuwe album Blame It on My Chromosones komt uit op 7 februari 2025 bij W.E.R.F. Records. Daarop staan tien unieke tracks, waaronder singles Slowly en Eagle of the Sun, die Alex Koo inspeelde met zijn longstanding trio: drummer Dré Pallemaerts (Toots Thielemans, Novastar, Melanie de Biasio) en bassist Lennart Heyndels (Jef Neve, Hi Hawaii, Ben Sluijs). Ook de internationaal gelauwerde Amerikaanse trompettist Ambrose Akinmusire speelde mee op een track.

Zet je live in De Roma schrap voor een mélange van meeslepende composities, schilderachtige kleurklanken en bloedstollend samenspel.