Drummer, zangeres, songwriter, frontlady, bandleider ... maar weinig artiesten hebben het talent om op hoog niveau veelzijdig te zijn met een uitgesproken eigen signatuur. Isolde Lasoen is al meer dan 10 jaar de queen van een universum waarin popmuziek de allure krijgt van cinema en melancholie fonkelt. Met haar derde soloalbum My Kind of Drama (uit op 28/08) voegt ze een laagje glitter toe op een tópplaat waarop barokke pop, retrofuturistische synths en French touch samenkomen.

Nadat Isolde met EP L’Inconnu (2014) en debuutalbum Cartes Postales (2017) haar eerste stappen had gezet als soloartiest, plaatste tweede album Oh Dear (2023) haar definitief op de muzikale wereldkaart. Fantastische singles als Douce Mélancolie, Something French en Bed & Breakfast verzamelden airplay in binnen- én buitenland. 

Waar Oh Dear haar filmische sound verrijkte met invloeden uit vintage soundtracks, psychedelica, Franse seventies en zelfs progrock, schuift My Kind Of Drama verder op richting elektronica en sijpelt haar liefde voor French touch nadrukkelijker door: meer synths, onverwachte akkoordenprogressies en een moderne, glanzende productie, terwijl alles poppy, melancholisch, cool en arty blijft. Eclectic chic meets ciné-pop. Een album waarop Isolde zichzelf sans gêne alle ruimte geeft om dramatisch te mogen, als queen in haar eigen muzikale universum.